Een gebreid kleedje voor de dochter

Florien heeft de slechte gewoonte om altijd haar trui uit te doen.  Of het nu warm of koud is, ze komt altijd zonder trui thuis.  Oplossing: ofwel naai je de trui vast aan haar vel (daarmee wordt ze nu afgedreigd...  ocharm) ofwel brei je een kleedje.  De laatste mogelijkheid bekoorde me het meest.  Want ja, als ze haar kleedje uitdoet, tja dan staat ze daar wel mooi te blinken in haar kousen en t-shirt... 
Het patroontje kwam uit hetzelfde boekje van de trui van Joran. 

Ik ben eigenlijk best tevreden met het resultaat.  Maar mocht ik het overdoen, dan breide ik het kleedje een maatje groter. 

Tikkende naalden

Dat de beinaalden terug van onder het stof zijn gehaald hebben ze geweten bij ons thuis.  Mijn ventje wordt ambetant van het getik 's avonds als hij eens thuis is.  De kinderen zitten aan mijn oren te zagen of hun trui nu al klaar is en indien niet, of ze hem dan al eens mogen passen...  Dat laatste is nogal moeilijk als de stukken die al klaar zijn nog niet aan elkaar hangen. 
Maar er is hoop, de trui voor Joran is al een kleine 14 dagen af en is zelfs al gedragen!  Mocht ik hem opnieuw breien, ik zou toch een iets dunnere naald gebruiken want nu is de steek nogal "grof" maar kom, hij is er weg van en ik vind het ook wel iets hebben...

Nu ben ik een kleedje voor Florien aan het breien...  De naalden blijven dus tikken!

vleermuistrui

en jawel, het is eindelijk zover, de vleermuistrui voor Joran is klaar! 
Het patroon komt uit Bergère de France, creaties 10/11. 

Ben er toch stiekem een beetje trots op ;-)